🇳🇱
NOORDELIJKE BEZOEKERS
Een mens heeft tijd nodig, en inzicht, om Het Lauwersmeer te leren kennen.
Neem nu de wilde zwanen. Ik weet dat ik in vrijwel elk winterseizoen wilde zwanen kan aantreffen in dit natuurgebied. Ik hoor ze al van verre schallen. Dan wil ik ze ook zien en waarnemen, en in mijn geval, op video vastleggen.
De boswachter wijst verschillende plekken op de kaart aan waar ik ze vast zal aantreffen. Ik wil zijn adviezen niet in de gure winterwind slaan, dus ga ik naar de door hem vermelde plaatsen. Zoals het Jaap Deensgat. Landschappelijk gezien een prachtige plek, waar je bovendien vaak de immer imposante slaaptrek van ganzen kunt beleven. Op een bleke winterdag staar ik dan vanuit de vogelkijkhut over de uitgestrekte water- en grasvlakten: geen vogel te zien. Blegggg!!!
Dan maar een ander aangeraden plekje proberen. Een van de vele en fraaie uitkijktorens die het Lauwersmeer gebied rijk is, bij het Oude Robbengat. Weer niks, zelfs geen meeuw. Waar zijn al die beesten?
Het blijkt - zoals zo vaak - een kwestie van geduld en toeval te zijn. Bij een meertje vlakbij Achter De Zwarten ( de plek die ik nou juist niet had gekozen, want al twee keer in een opname gebruikt) stuit ik op een prachtig wilde zwanen gezin: pa, moe, en drie jonge zwanen die oud genoeg zijn om te kunnen vliegen, maar ook nog net jong genoeg om door hun ouders te worden geduld.
De zwanen hebben mij en mijn camera donders goed in de gaten, maar gaan rustig door met wat ze aan het doen waren: grondelen en eten. Beschermd door het oude riet van vorig jaar zijn ze een harmonisch gezin dat van plan is deze winter nog eenmaal gezamenlijk door te brengen voordat de thuisreis in het voorjaar wordt aanvaard. Waarheen gaat die thuisreis?
Zeg het maar: naar Zweden, Finland, of Rusland, of naar nog een andere noordelijk land aan de Oostzee. Zeer waarschijnlijk niet naar IJsland. De zwanen die daar vandaan komen overwinteren doorgaans op de Britse eilanden.
Ik had een onwijs mooie middag.
