FFG BLOGS 9/26 HIDDENSEE

 🇳🇱

HIDDENSEE

Al jaren van plan Hiddensee, het satelliet eiland van Rügen, te bezoeken. Vandaag, 14 juli 2026, komt het ervan. We maken de oversteek Schaprode - Neuendorf, onze lukrake keuze uit de drie mogelijkheden die het veerbootbedrijf in de aanbieding heeft. Er zijn ongeveer twintig minuten nodig om over te varen. Bij het verlaten van de Schaprode haven zien we een kudden koeien verkoeling zoeken in het water. De dag belooft zeer heet te worden. 

Bij de haven van Neuendorf huren we twee fietsen, voor een spotprijsje, al blijkt al spoedig het nadeel van dit voordeel: de zadels zijn niet te doen. Toch weten we Leuchtturm Gellen te bereiken, en nemen een kijkje bij het strand. In de verre verte trilt de Rügenbrücke in de zon, de Oostzee strakblauw glanzend. Bij de vuurtoren is er volop strandvermaak. We zijn er niet op gekleed. We kiezen een fietspad in noordelijke richting, en Martha ruilt onderweg haar fiets voor een andere. Verder noordwaarts rijden wij, via Heiderose en Vitte naar Hafen Kloster. Leuchtturm Dornbusch en de Steilküste zijn net te ver voor onze getormenteerde zitvlakken. Je kunt niet alles hebben. 

Overigens biedt Hiddensee prachtige ruimtelijke landschappen, en op de tocht terug naar de haven van Neuendorf, kijken we uitvoerig naar de indrukwekkende Dünenheide, een natuurgebied dat sterk doet denken aan de duinen tussen Bergen en Schoorl in Noord-Holland. We vragen ons af of we het veertien dagen op Hiddensee zouden uithouden, en beginnen een uitgebreide vergelijking te maken tussen Hiddensee en Rügen. Een beetje raar wel, want eigenlijk kun je de twee eilanden niet vergelijken. Rügen wint dit gemakkelijk, met zoveel landschappelijke variatie en natuur. Veertien dagen Hiddensee is geen goed idee voor ons. Het landschap van Hiddensee is nogal streng gereguleerd. Het eiland is erg smal, veel ruimte om de bezoeker blijvend te verrassen is er landschappelijk gezien niet. 

De veerboot in het zinderende zonlicht zet ons netjes af in de haven van Schaprode. Het slot van een mooie dagtocht naar Hiddensee.

 

Jakob48

FFG BLOGS 8/26 DROOGTE! DROUGHT!

 🇳🇱

DROOGTE!

Witgrijze landweg. Stof en grind. Brug over een stroom, het hout vermolmd. Graanvelden zover het oog reikt. Door een smal bos schemert een landhuis. In het licht van de hoogzomerzon glinstert de Tetzitzer See. Het is drukkend warm, kleding en bepakking plakken aan mijn huid. Twee raven op een kale boomtak. Ze vluchten over het graan en verdwijnen. Een wandelend gezin ontvlucht de loeiende hitte. 

"Het land is warm. De weg is wit." Woorden van Gerrit Krol. Zou hij op deze plek de inspiratie hiervoor gevonden hebben? Ik probeer aan de overige woorden van zijn gedicht te denken. Dat lukt niet. Mijn gedachten gaan alle kanten op, en dus nergens naartoe. In deze hete droogte moet je niet denken! Op het meer vaart een boot. 

Jakob48

FFG BLOGS 7/26 ZOMER IN RÜGEN!

 🇳🇱

ZOMER IN RÜGEN!

Dit is de zomer 

Dat zijn de paden 

Grijs van de hitte 

Grijs van het stof 

Dit is de stilte 

Dat is de wouw 

Hoog aan de hemel 

Boven het zinderend land 

De zon is grijs van de hemel 

De hemel is grijs van zichzelf 

In het hoge riet schuilt de zwaan. 

                                                                              Jakob48

FFG BLOGS 6/26 FILMEN IS LEUK!

 🇳🇱

FILMEN IS LEUK!

'Waarom film jij paarden?' Die vraag stelde mijn jongste kleindochter onlangs toen ze me aan het werk zag met wat filmmateriaal over het Lauwersmeer. Ik legde haar uit waar mijn Lauwersmeer project over ging, en waarom daar paarden in hoorden, en al pratend realiseerde ik me dat haar vraag ook, en misschien vooral, doelde op waarom wij mensen überhaupt  iets af- en uitbeelden. 

Tja, zo'n vraag kun je afdoen met een 'dat doen mensen nu eenmaal'. Of met een tegenvraag 'waarom teken jij steeds poezen?' - wat ik trouwens ook deed, waarop kleindochter riposteerde met 'gewoon, dat vind ik leuk'. Het is overigens wél zo dat dit soort waaromvragen nooit afdoende kunnen worden beantwoord. 

Ik vind filmen leuk en ik heb gefilmd vanaf het moment dat ik een camera kocht om ons eerste kleinkind te kunnen filmen. Ik weet nog hoe ik voor het eerst iets probeerde vast te leggen op film en inwendig jubelde 'dit is wat ik wil! dit is leuk!' Het eerste kleinkind kwam ter wereld, en zeven uur later filmde ik haar en legde haar eerste kreetjes vast. Een bijzondere en dierbare gebeurtenis in mijn inmiddels lange leven. 

Ongetwijfeld doen we dit soort dingen - foto's en video's maken, poezen tekenen - omdat het leuk is onze 'momenten' vast te leggen, en al doende groeit het besef dat we ook wat van onze innerlijke roerselen prijsgeven in hetgeen we laten zien. Met andere woorden: je videoclip - hoe kort en schijnbaar onbeduidend misschien ook - geeft de kijker een inkijkje in wat jou boeit en bezighoudt en ontroert. 

Daar komt nog iets bij. Fotograferen en filmen zijn in de eerste plaats visuele vaardigheden. Om dat op een aanvaardbaar niveau te blijven doen moet je goed doordrongen zijn van wat je wilt, van wat haalbaar is, van hoe je objecten zich verhouden tot hun omgeving. Kortom, je ontwikkelt een bewustzijn waarin kleur, vorm, beweging belangrijk zijn. Dat bewustzijn maakt dat je anders leert kijken. Je 'oog en geest' zijn alerter, gericht op wat zich aan jou, de filmende waarnemer, voordoet. 

Dus ja, filmen is leuk, en tegelijkertijd een expressievorm die mij helpt mijn wereld te doorgronden en vorm te geven. Filmen levert levensvreugde op. Daarom is het leuk.

Jakob48

FFG BLOGS 5/26 MELKKLEUR

  🇳🇱

MELKKLEUR

Op 16 maart maakten Martha en ik een lange wandeling langs de stenige stranden en steile krijtrotsen van Rügen. Het is meestal het eerste wat we we doen als we in Sassnitz verblijven. Even de boel verkennen, en vaststellen dat alles nog steeds op zijn plaats staat en ligt. Dat lijkt inderdaad het geval te zijn, maar bij nadere inspectie blijkt er nogal het een en ander te zijn veranderd. 

Hoe stel je zoiets vast? We zijn twee jaar niet in Sassnitz geweest, dan weet je echt niet meer hoe het strand er toen bij lag. Toch, er  was wel degelijk iets veranderd. We waren een flink eind verder gelopen dan de bedoeling was, en in een scherpe bocht van de kustlijn stak een enorme brok krijt de zee in. Een soort schiereiland belaagd door een woeste Oostzeebranding. En achter de branding zagen we een scherpe markering in het zeewater. Aan de ene kant was het water prachtig blauw, en aan de andere had het een vuilwitte melkkleur aangenomen. Die kleur werd veroorzaakt door al het krijt in het wild bewegende water. Er liepen aardig wat mensen rond en over de enorme krijtberg die pal onder de metershoge krijtrotsen lag en vandaar de zee instak. Een soort toeristische attractie. 

Pas later, tijdens een bezoek aan de Köningsstuhl, lazen we dat ongeveer anderhalve week voor onze aankomst in Sassnitz, er een van de grootste 'Kreideabbrüche' was geweest in de recente geschiedenis van Rügen. Zo'n 9000 kuub krijt was de zee in gedonderd. Een duizelingwekkende hoeveelheid.

Over die massa hadden wij en talloze anderen gelopen, geklauterd, foto's en filmpjes makend, onwetend en onbewust van het grote risico dat wandelen langs deze kust inhoudt. Dat wil zeggen: Martha en ik wisten het niet. Er moeten mensen gelopen hebben die natuurlijk op de hoogte waren van het gebeurde maar dat voor lief namen. En toen wij eenmaal wisten van dit natuurgeweld, bleven we evengoed langs de krijtrotsen wandelen, af en toe een huiver onderdrukkend bij de gedachte wat er zou gebeuren als er weer 9000 kuub naar beneden kwam glijden.

Jakob48

FFG BLOGS 4/26 FEUERSTEINFELDER

 🇳🇱

DE FEUERSTEINFELDER VAN RÜGEN

Het is de derde of vierde keer dat ik ze bezoek, de FEUERSTEINFELDER op het eiland Rügen. En zo ik tijd van leven heb, én gelegenheid, zal ik er weer heen gaan. De plek heeft iets dat je het gevoel geeft dat je er zo snel mogelijk weer naar terug wil, telkens en telkens weer. 

Komt het door de gigantische hoeveelheden stenen en keien die zich over enige kilometers uitstrekken, met overal kleine - en soms niet eens zulke kleine - eilandjes mos, en struwelen van jeneverbesstruiken die verrassende doorkijkjes en knusse hoekjes opleveren. Of door het zachte knarsen van de stenen onder je schoenzolen? De wind die van oude verhalen fluistert verborgen onder die blauw-grijze stenen? Het gevoel van oeroude geschiedenis dat je bekruipt zodra je vanuit het bos het veld van FEUERSTEINER betreedt? Of is het de diepe innerlijke rust die op je neerdaalt en bezit van je neemt? Het woord vuursteen heeft hier een lading die je met geen pen beschrijven kunt. 

Het zijn al deze dingen tegelijk, en meer. Iets waar je je vinger net niet op kunt leggen. Iets dat - wanneer je lang genoeg luistert - je het gevoel geeft dat je God kunt horen wandelen in de koelte van de avond na een snikhete dag.

Jakob48

FFG BLOGS 3/26 NIEUWE LENTE, NIEUW GELUID

 

🇳🇱

NIEUWE LENTE, NIEUW GELUID

Het onderstaande vers is van middelengelse herkomst, en bezingt op luide toon de komst van het nieuwe zomerseizoen. Ik geef toe, dat is wel wat vroeg voor maart, maar vooruit, doe eens gek, in de maand maart laat de natuur volop van zich horen, en dit van energie barstende versje zit bomvol geluiden. Welke? Nou, misschien is het een aardige tijdpassering om zelf eens uit te zoeken, wat er in Sumer Is Icumen In te horen (en te zien) is.

Jakob48