FFG BLOGS 6/26 FILMEN IS LEUK!

 🇳🇱

FILMEN IS LEUK!

'Waarom film jij paarden?' Die vraag stelde mijn jongste kleindochter onlangs toen ze me aan het werk zag met wat filmmateriaal over het Lauwersmeer. Ik legde haar uit waar mijn Lauwersmeer project over ging, en waarom daar paarden in hoorden, en al pratend realiseerde ik me dat haar vraag ook, en misschien vooral, doelde op waarom wij mensen überhaupt  iets af- en uitbeelden. 

Tja, zo'n vraag kun je afdoen met een 'dat doen mensen nu eenmaal'. Of met een tegenvraag 'waarom teken jij steeds poezen?' - wat ik trouwens ook deed, waarop kleindochter riposteerde met 'gewoon, dat vind ik leuk'. Het is overigens wél zo dat dit soort waaromvragen nooit afdoende kunnen worden beantwoord. 

Ik vind filmen leuk en ik heb gefilmd vanaf het moment dat ik een camera kocht om ons eerste kleinkind te kunnen filmen. Ik weet nog hoe ik voor het eerst iets probeerde vast te leggen op film en inwendig jubelde 'dit is wat ik wil! dit is leuk!' Het eerste kleinkind kwam ter wereld, en zeven uur later filmde ik haar en legde haar eerste kreetjes vast. Een bijzondere en dierbare gebeurtenis in mijn inmiddels lange leven. 

Ongetwijfeld doen we dit soort dingen - foto's en video's maken, poezen tekenen - omdat het leuk is onze highlights vast te leggen, en al doende groeit het besef dat we ook wat van onze innerlijke roerselen prijsgeven in hetgeen we laten zien. Met andere woorden: je videoclip - hoe kort en schijnbaar onbeduidend misschien ook - geeft de kijker een inkijkje in wat jou boeit en bezighoudt en ontroert. 

Daar komt nog iets bij. Fotograferen en filmen zijn in de eerste plaats visuele vaardigheden. Om dat op een aanvaardbaar niveau te blijven doen moet je goed doordrongen zijn van wat je wilt, van wat haalbaar is, van hoe je objecten zich verhouden tot hun omgeving. Kortom, je ontwikkelt een bewustzijn waarin kleur, vorm, beweging belangrijk zijn. Dat bewustzijn maakt dat je anders leert kijken. Je 'oog en geest' zijn alerter, gericht op wat zich aan jou, de filmende waarnemer, voordoet. 

Dus ja, filmen is leuk, en tegelijkertijd een expressievorm die mij helpt mijn wereld te doorgronden en vorm te geven. Filmen levert levensvreugde op. Daarom is het leuk.

Jakob48

FFG BLOGS 5/26 MELKKLEUR

  🇳🇱

MELKKLEUR

Op 16 maart maakten Martha en ik een lange wandeling langs de stenige stranden en steile krijtrotsen van Rügen. Het is meestal het eerste wat we we doen als we in Sassnitz verblijven. Even de boel verkennen, en vaststellen dat alles nog steeds op zijn plaats staat en ligt. Dat lijkt inderdaad het geval te zijn, maar bij nadere inspectie blijkt er nogal het een en ander te zijn veranderd. 

Hoe stel je zoiets vast? We zijn twee jaar niet in Sassnitz geweest, dan weet je echt niet meer hoe het strand er toen bij lag. Toch, er  was wel degelijk iets veranderd. We waren een flink eind verder gelopen dan de bedoeling was, en in een scherpe bocht van de kustlijn stak een enorme brok krijt de zee in. Een soort schiereiland belaagd door een woeste Oostzeebranding. En achter de branding zagen we een scherpe markering in het zeewater. Aan de ene kant was het water prachtig blauw, en aan de andere had het een vuilwitte melkkleur aangenomen. Die kleur werd veroorzaakt door al het krijt in het wild bewegende water. Er liepen aardig wat mensen rond en over de enorme krijtberg die pal onder de metershoge krijtrotsen lag en vandaar de zee instak. Een soort toeristische attractie. 

Pas later, tijdens een bezoek aan de Köningsstuhl, lazen we dat ongeveer anderhalve week voor onze aankomst in Sassnitz, er een van de grootste 'Kreideabbrüche' was geweest in de recente geschiedenis van Rügen. Zo'n 9000 kuub krijt was de zee in gedonderd. Een duizelingwekkende hoeveelheid.

Over die massa hadden wij en talloze anderen gelopen, geklauterd, foto's en filmpjes makend, onwetend en onbewust van het grote risico dat wandelen langs deze kust inhoudt. Dat wil zeggen: Martha en ik wisten het niet. Er moeten mensen gelopen hebben die natuurlijk op de hoogte waren van het gebeurde maar dat voor lief namen. En toen wij eenmaal wisten van dit natuurgeweld, bleven we evengoed langs de krijtrotsen wandelen, af en toe een huiver onderdrukkend bij de gedachte wat er zou gebeuren als er weer 9000 kuub naar beneden kwam glijden.

Jakob48

FFG BLOGS 4/26 FEUERSTEINFELDER

 🇳🇱

DE FEUERSTEINFELDER VAN RÜGEN

Het is de derde of vierde keer dat ik ze bezoek, de FEUERSTEINFELDER op het eiland Rügen. En zo ik tijd van leven heb, én gelegenheid, zal ik er weer heen gaan. De plek heeft iets dat je het gevoel geeft dat je er zo snel mogelijk weer naar terug wil, telkens en telkens weer. 

Komt het door de gigantische hoeveelheden stenen en keien die zich over enige kilometers uitstrekken, met overal kleine - en soms niet eens zulke kleine - eilandjes mos, en struwelen van jeneverbesstruiken die verrassende doorkijkjes en knusse hoekjes opleveren. Of door het zachte knarsen van de stenen onder je schoenzolen? De wind die van oude verhalen fluistert verborgen onder die blauw-grijze stenen? Het gevoel van oeroude geschiedenis dat je bekruipt zodra je vanuit het bos het veld van FEUERSTEINER betreedt? Of is het de diepe innerlijke rust die op je neerdaalt en bezit van je neemt? Het woord vuursteen heeft hier een lading die je met geen pen beschrijven kunt. 

Het zijn al deze dingen tegelijk, en meer. Iets waar je je vinger net niet op kunt leggen. Iets dat - wanneer je lang genoeg luistert - je het gevoel geeft dat je God kunt horen wandelen in de koelte van de avond na een snikhete dag.

Jakob48

FFG BLOGS 3/26 NIEUWE LENTE, NIEUW GELUID

 

🇳🇱

NIEUWE LENTE, NIEUW GELUID

Het onderstaande vers is van middelengelse herkomst, en bezingt op luide toon de komst van het nieuwe zomerseizoen. Ik geef toe, dat is wel wat vroeg voor maart, maar vooruit, doe eens gek, in de maand maart laat de natuur volop van zich horen, en dit van energie barstende versje zit bomvol geluiden. Welke? Nou, misschien is het een aardige tijdpassering om zelf eens uit te zoeken, wat er in Sumer Is Icumen In te horen (en te zien) is.

Jakob48

FFG BLOGS 2/26 FLUITJE / WHISTLE

  🇳🇱

FLUITJE

Ik heb een wolvenfluitje gekocht. Om precies te zijn, twee fluitjes, voor één prijs. En zonder extra verzendkosten. De reden? Er is meerdere malen een wolf gespot in het Lauwersmeer park. Al sinds de zomer van 2025. 

Ik was daar niet van op de hoogte toen ik in de herfst van dat jaar aan het grote filmproject begon waarover ik in de twee vorige afleveringen schreef. Geheel en al in onwetendheid verkerend, en 'wolvenfluitloos' zwierf ik door de verwilderende natuur van het park. Geen wolf gehoord of gezien. Wel wilde zwanen en zeearenden, en prachtige pijlstaarteenden uit Finland. En zo nu en dan een brandgans met vogelgriep. 

Dan lees je ergens de mededeling dat er zo'n veelbesproken roofdier als de wolf ook zijn zinnen gezet zou hebben op het NP Lauwersmeer. En hoe je het ook keert of wendt, ineens kijk je met andere ogen naar dat natuurgebied en het project dat ik erover aan het maken ben. Spannend en opwindend aan de ene kant, een beetje eng en onzeker aan de andere. 

Hoeveel ervaring heb ik met wolven? Geen eigenlijk, behalve dat ik er ooit tijdens een vakantie in Denemarken eentje heb horen huilen. En dat ik langs een verlaten dijk voorbij Greetsiel een volkomen aan stukken gereten schapenkarkas heb gezien, wat wel het werk van een wolf (of meerdere) moet zijn geweest. 

Dus maar een wolvenfluitje gekocht. Een voor mij, en een voor vrouw. Om het gevoel van veiligheid te versterken. En hopen dat je het ding niet nodig hebt, terwijl je ergens wel zo'n dier in het vizier van je camera wil hebben. Op veilige afstand dan, dat wel.

Jakob48

FFG BLOGS 1/26 NOORDELIJKE BEZOEKERS / NORTHERN CALLERS

 🇳🇱

NOORDELIJKE BEZOEKERS

Een mens heeft tijd nodig, en inzicht, om Het Lauwersmeer te leren kennen. 

Neem nu de wilde zwanen. Ik weet dat ik in vrijwel elk winterseizoen wilde zwanen kan aantreffen in dit natuurgebied. Ik hoor ze al van verre schallen. Dan wil ik ze ook zien en waarnemen, en in mijn geval, op video vastleggen. 

 
De boswachter wijst verschillende plekken op de kaart aan waar ik ze vast zal aantreffen. Ik wil zijn adviezen niet in de gure winterwind slaan, dus ga ik naar de door hem vermelde plaatsen. Zoals het Jaap Deensgat. Landschappelijk gezien een prachtige plek, waar je bovendien vaak de immer imposante slaaptrek van ganzen kunt beleven. Op een bleke winterdag staar ik dan vanuit de vogelkijkhut over de uitgestrekte water- en grasvlakten: geen vogel te zien. Blegggg!!! 

Dan maar een ander aangeraden plekje proberen. Een van de vele en fraaie uitkijktorens die het Lauwersmeer gebied rijk is, bij het Oude Robbengat. Weer niks, zelfs geen meeuw. Waar zijn al die beesten? 

Het blijkt - zoals zo vaak - een kwestie van geduld en toeval te zijn. Bij een meertje vlakbij Achter De Zwarten ( de plek die ik nou juist niet had gekozen, want al twee keer in een opname gebruikt) stuit ik op een prachtig wilde zwanen gezin: pa, moe, en drie jonge zwanen die oud genoeg zijn om te kunnen vliegen, maar ook nog net jong genoeg om door hun ouders te worden geduld. 

De zwanen hebben mij en mijn camera donders goed in de gaten, maar gaan rustig door met wat ze aan het doen waren: grondelen en eten. Beschermd door het oude riet van vorig jaar zijn ze een harmonisch gezin dat van plan is deze winter nog eenmaal gezamenlijk door te brengen voordat de thuisreis in het voorjaar wordt aanvaard. Waarheen gaat die thuisreis?

 
Zeg het maar: naar Zweden, Finland, of Rusland, of naar nog een andere noordelijk land aan de Oostzee. Zeer waarschijnlijk niet naar IJsland. De zwanen die daar vandaan komen overwinteren doorgaans op de Britse eilanden.

 
Ik had een onwijs mooie middag.

Jakob48

FFG BLOGS 12/25 EEN NIEUW VIDEOPROJECT 2

 🇳🇱

EEN NIEUW VIDEOPROJECT 2

Ook in dit blog wil ik het over het Lauwersmeer videoproject van FilmFabriekGroningen hebben. Het loopt nu ongeveer een maand, en ik heb inmiddels een aantal tochten door het immense gebied gemaakt. 

Het voornaamste doel van dit project is te laten zien dat het Lauwersmeer een zeer  markant gebied is. Hoeveel rust, ruimte, landschappelijke schoonheid, gevarieerde flora en fauna dit immense natuurpark in huis heeft, zeker voor Nederlandse begrippen.

Dat markante zit hem zeker ook in het feit dat het gebied niets meer en niets minder dan de voormalige zeebodem van de Lauwerszee is geweest. Het gebied zoals we het nu kennen is letterlijk van de bodem af opgebouwd, al klinkt het woord 'opgebouwd' in dit verband wat wonderlijk. Het is in dit besef dat ik aan dit project ben begonnen, en hoop dat het in mijn filmwerk vorm krijgt.

Jakob48