🇳🇱
DE FEUERSTEINFELDER VAN RÃœGEN
Het is de derde of vierde keer dat ik ze bezoek, de FEUERSTEINFELDER op het eiland Rügen. En zo ik tijd van leven heb, én gelegenheid, zal ik er weer heen gaan. De plek heeft iets dat je het gevoel geeft dat je er zo snel mogelijk weer naar terug wil, telkens en telkens weer.
Komt het door de gigantische hoeveelheden stenen en keien die zich over enige kilometers uitstrekken, met overal kleine - en soms niet eens zulke kleine - eilandjes mos, en struwelen van jeneverbesstruiken die verrassende doorkijkjes en knusse hoekjes opleveren. Of door het zachte knarsen van de stenen onder je schoenzolen? De wind die van oude verhalen fluistert verborgen onder die blauw-grijze stenen? Het gevoel van oeroude geschiedenis dat je bekruipt zodra je vanuit het bos het veld van FEUERSTEINER betreedt? Of is het de diepe innerlijke rust die op je neerdaalt en bezit van je neemt? Het woord vuursteen heeft hier een lading die je met geen pen beschrijven kunt.
Het zijn al deze dingen tegelijk, en meer. Iets waar je je vinger net niet op kunt leggen. Iets dat - wanneer je lang genoeg luistert - je het gevoel geeft dat je God kunt horen wandelen in de koelte van de avond na een snikhete dag.
Jakob48
